Het Vertrek
Een muzikale reis door de vleselijke woning.
'Piet woonde in een kooi... met tralies van liefde. Die had zijn baasje speciaal voor hem gemaakt. En Piet hoefde nergens aan te denken want dat deed zijn baasje. Zolang Piet maar leuk deed en op zijn stokje bleef zitten. Dan was het goed.'
Als je ouder wordt en de echo van het verleden blijft maar door galmen in je hoofd dan is de kans groot dat het lichaam op een gegeven moment zegt: HO! STOP! DIT GAAT ZO NIET LANGER! IK GA KAPOT!
En wat doe je dan? Als het evenwicht in de vleselijke woning volledig zoek is? Blijf je met pijn en moeite het gammele huis oplappen? Blijf je ‘hameren’ in de verstofte kamers, waar de stank van het verleden niet weg te branden is? Of ga je op zoek naar de sleutel van dat ene vertrek dat je vergeten bent en waar je ooit gelukkig was? Tja… als je besluit dat te gaan doen, dan bestaat de kans dat alle goed verstopte narigheid omhoog komt borrelen en de gangen van je hele huis overspoelt. En dat wil je absoluut niet! Toch? Dus wat nu?!
Er zit niks anders op. Pompen of verzuipen!
In ‘Het Vertrek’ gaat Koos van der Wal (1975) op luchtige wijze de confrontatie aan met de puinhopen in zichzelf. Zal hij de echo van het verleden kunnen bezweren? Of blijft hij voor eeuwig ronddolen in de behekste kamers vol spoken en andere vreemde kostgangers.                 
Het Vertrek. Laat die oude plamuurlagen maar van de voorgevel vallen. Ik ga. Ik vertrek.
Zang en Spel: Koos van der Wal     |     Piano: Jochem le Cointre     |     Regie: Gooitsen Eenling

Heb je hier al gekeken?

Terug naar boven